روی شانه های باد

سکوت می تواند نمادی از آگاهی و آرامش عمیق باشد
یا پرده ای کشیده بر تهی درون و دانش رقیق....
سخن نیز می تواند بیانگر فهم باشد.....
یا رسواگری بی رحم.....
 از هر کدام می توان چون نقابی سود جست...
فقط به یاد داشته باش ،پوشاندن بیهودگی درون،
با سکوت بسیار آسان تر است تا با حرافی و پر گویی...
که در سخن خود را پنهان نمودن تبحری بسیار می طلبد
و تفکری جاندار....
بگذار در قلعه ی سکوت ترا دست نیافتنی بیابند
و مرموز.....که سخت است پنهان داشتن سیاهی
در روز.....

از ناراستی ها و کاستی هامان سخن
ساز می کنیم.....نه به قصد اعتراف...
نه به نیت ندامت.......و نه از انرو که
جراتش را داریم....نه...
تنها دنبال کسی می گردیم که
بزرگوارمان بداند و قانعمان کند که
اصلا اینطور نیست.....